کلوتِ لوت

آرم استرانگ وقتي پا به كره ماه گذاشت نمي دانم چه احساسي داشت! زمانيكه بر كلوت لوت پا ميگذاري و دور دست افق را مي نگري و عمق سكوت را با تمام وجود حس ميكني، بيان آن لحظه در توان قلم نگنجد. "گذري بر جاي پاي محمل سواران كوير"(مجله دوستداران شکار و طبیعت شماره 66) بيان احساس نگاهي است كه از اين منظر توصيف گرديده..0

نوشته شده در ۱۳٩۱/٧/٢۸ساعت ٦:۱٩ ‎ب.ظ توسط اکبر همدانیان نظرات () |

نقش منابع زیستی (جنگل ها ، مراتع ، تالاب ها ،حیات وحش ،زمینهای کشاورزی وغیره )در استقلال کشور ها

فقر وگرسنگی یکی از بحرانهای جدی در کره مسکون است .مثل رایجی است که میگویند شکم گرسنه دین وایمان ندارد. شاید یکی از دلایل اصلی روزه داری درک ولمس کردن حال و هوای گرسنگان باشد . گو اینکه در کنار آن توصیه های متعدد دیگری هم شده است :اعم از پزشکی ، روحی ،روانی ومعنوی .

بدون تردید هر کشوری که دارای منابع زیستی غنی باشد امروزه جزء کشور های ثروتمند و پیشرفته جهان محسوب میگردد.

خوشبختانه ایران به دلیل داشتن اقلیم های متنوع دارای شرایط بسیار مطلوبی است که قادر است انواع محصولات باغی و کشاورزی وصیفی جات را دارا باشد .آنچه در زمینه بهره برداری از این منابع در اولویت قرار دارد : آینده نگری – مدیریت صحیح و استفاده از نیرو های مجرب و متخصص است .

کمی به عقب برگردیم در یکی از منابع معتبر خواندم زمانی در صحرای خار توران وبیارجمند یک میلیون واحد دامی تعلیف میشدند .کمتر از صد سال قبل میزان جنگلهای ایران یکصد میلیون هکتار بود .کمتر از 45 سال پیش جمعیت گور خرهای ایران قریب هفت هزار راس بود . قوچ ومیش – کل و بز – آهو و جبیر – گوزن قرمز و شوکادارای جمعیت های  انبوهی بودند . بعنوان مثال مناطقی همچون خوشییلاق – خبر و روچون کرمان – تندوره خراسان – پارک ملی کویر – خجیر و سرخه حصار – هفتاد قله اراک – کلاه قاضی – بموی فارس و دهها منطقه تحت مدیریت سازمان محیط زیست هر کدام بالای ده تا پانزده هزار از هر گونه را دارا بود . جمعیت انبوهی از پرندگان مهاجر همه ساله مهمان آبگیر ها – تالابها – برکه ها – دریاچه ها وهامونهای ایران بودند ورقم بالائی توسط شکارچیان برداشت و به سفره های مردم این نواحی انتقال می یافت .

تخریب و کاهش جمعیت این پستانداران و پرندگان بقدری هولناک و باور نکردنی است که بهتراست به آن پرداخته نشود . آنچه قابل تا مل است اینکه حیات وحش در مناطق وزیستگاههائی زندگی میکند که زمین مورد اشغال آنها برای انسان کاربری ندارد

درصورتیکه تحت یک مدیریت مطلوب قرار گیرند میتواند از نظر اقتصادی و درآمد زائی رقم قابل ملاحظه ایرا بخود اختصاص دهد . روبرو شدن با این فاجعه هولناک را نمیتوان علت دیگری بغیر از سوء مدیریت و عدم احساس مسئولیت مسئولین وقت در هر مقطع زمانی دانست . در حال حاظر اکثر آبگیرها – تالابها – هامونها – دریاچه ها که زمانی از نظر اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت و منابع طبیعی دارای ارزش و اعتبار بود نابود یا در حال نابودی است .

اولین ضربه این گونه تخریبها به مردمان حاشیه و پیرامون این مناطق وارد میگردد. بروید سوال کنید که مردمان اطراف هامون صابوری و پوزک در سیستان (زابل ) به چه روزی افتاده اند ؟

دومین منبع مراتع کشورند که به شدت آسیب دیده و دامداری در آنها به سختی امکان پذیر است . روزگاری نه چندان دور بهترین فرآورده های لبنی و بهترین تولیدات دامی از مناطقی چون آذربایجان ، کرمانشاه ، سنندج ، همدان ، فارس ، خراسان ، کرمان ، اصفهان ،چهارمحال بختیاری ، یاسوج بدست می آمد ومتاسفانه در حال حاضر میزان این تولیدات بقدری ناچیز و گران است که غیراز تعداد معدودی از متمولین ، عموم اقشار جامعه از آن محرومند .این معضل نیز تنها علتش عدم مدیریت و احساس مسئولیت است یا به تعبیر یکی از اساتید مردم داری ساده لوحانه . مراتعی که نیاز به صرف هیچگونه هزینه ای نداشتند نه کود و نه بذر ونه آبیاری ؛ نعمت رایگان و خدادادی که با بی توجهی و سوء مدیریت مسئولین وقت از بالا ترین مقام تا حد پائین ترین واحد اجرائی از نظر تشکیلاتی در این تخریب سهیمند.

جنگلها وبوته زارها از ناحیه خزری تا جنگلهای زاگرس که تا کمتر از نیم قرن پیش سی میلیون هکتار بود و اینک آنچه را که باقیمانده و آمار واقعی نیز در دست نیست به دلیل عدم راه دسترسی برای برداشت بوده نه آنکه تصور کنید از روی دلسوزی و اعمال مدیریت باقی مانده است. ششهای ایران نفسهایش به شماره افتاده و ما هنوز عین خیالمان نیست . گزارش های اخیر در مورد تخریب باقیمانده جنگل های پارک ملی گلستان – نهار خوران گرگان – جنگل ابر و ...حکایت از این دارد که قاطعانه درصددند تا تقسیم اراضی کنند . اگر زمانی اصلاحات ارضی صورت گرفت و اراضی کشاورزی خوانین بین زارعین تقسیم شد اینک تقسیم اراضی ملی چنان با شتاب سرسام آوری صورت گرفته که دیگر زمینی هم برای واگذاری به بخش خصوصی باقی نمانده است لیکن کما کان ادامه دارد .

بخش کشاورزی و وجود اراضی قابل کشت در دستان کشاورزانی است که نهایت تلاششان را مینمایند تا بخش عمده ای از ارزاق مورد نیاز مردم را تامین کنند . و علیرغم مشکلات و موانعی که بر سر راهشان قرار دارد و ما به آن نخواهیم پرداخت کوشش دارد تا از وابستگی واردات بخصوص گندم، کشور را نجات دهد. لیکن واردات چای – برنج – گندم وسایر محصولات دیگر هر کدام در دستان واسطه ها وبا حمایت مسئولین ضمن ضربه زدن به تولیدات داخلی کماکان ادامه دارد .

جوانان یادشان نیست زمانیکه عامه مردم در جوش و خروش انقلاب بودند ومردم صبورانه با مشکلات دست و پنجه نرم میکردند و اکثر تشکیلات اداری در اعتصاب بودند و خلاصه اوضاع روبراهی در کشور وجود نداشت عده ای فرصت طلب و سود جو به مناطق و شکارگاهها هجوم بردند و ناجوانمردانه به قتل و غارت حیات وحش پرداختند . بطوریکه پس از پیروزی انقلاب عده ای از کارشناسان و کارکنان سازمان حفاظت محیط زیست نزد آقای طالقانی رفتند وخواستار شدند تا مردم را از این  عمل زشت وناروا بازدارند که ایشان طی اطلاعیه ای به مردم توصیه کردند که از این عمل زشت وناپسند پرهیز کنند و یکبار هم از تریبون نماز جمعه به مردم گفتند که این منابع جزء انفال است و غارت آن حق الناس و عمل نکوهیده ایست و اجتناب از ان واجب . اینک از آن زمان سالها گذشته و مناطق و مراتع و حیات وحش احیا نگردیده که هیچ بلکه هر روز وضعیت نا مطلوب تر و میزان تخریب گسترده تر میگردد.

چندیست که کشور های اروپائی و آمریکائی صحبت از تحریم ایران میکنند گرچه بقول مسئولین سیاسی این تحریمها مسئله تازه ای نیست لیکن اخیرا نوسانات بازار و بالا رفتن قیمتها برای مردم نگران کننده شده است . تا جائیکه مسئولین سیاسی بلند پایه کشور هم در مصاحبه ها وسخنرانیها و نشست هایشان مردم را به تحمل و بردباری توصیه میکنند . سوال اینجاست ؟اگر دولت مردان در مدیریت منابع زیستی اعم از کشاورزی – مرتعداری – جنگلداری – حیات وحش – آبزی پروری قدری وسواس بخرج میدادند ومدیرانی لایق و مجرب ودلسوز انتخاب مینمودند واینگونه چوب حراج به توزیع اراضی ملی و جنگلی نمیزدند اکنون هیچگونه نگرانی وجود نداشت .من قصد توهین به هیچ فرد یا افرادی که در طول این سالها مسئولیت تشکیلاتی را بعهده داشتند ندارم . گله اینجاست که وقتی فلان نورچشمی را برای مدیریت تشکیلاتی که از آن هیچگونه اطلاعات فنی و تجربی ندارد انتخاب و معرفی میکنند آن شخص میبایست با توجه به عدم تخصص و توان از قبول سمت اعطا شده امتناع ورزدتا تشکیلاتی را از هم نپاشد .

 البته تخریب منابع ما فقط در عرض این سه دهه بعد از انقلاب نیست .وقتی پادشاه ایران (قاجاریه ) تمام جنگلهای شمشاد ناحیه خزر را در قبال ده هزار تومان به لیازانوف روسی میفروشد ، وقتی قرارداد برداشت ازتمام معادن ایران بجز طلا ونقره به ویلیام ناکس دارسی یا رویتر در مقابل پرداخت وجه ناچیزی بسته میشود مسلم است که منابع ایران غارت و تخریب میشود . وقتی تنها سخت پوست دریاچه ارومیه فروخته میشود وقتی لجن دریاچه ارومیه بفروش میرسد ،وقتی پارک ملی بموی شیراز و سرخه حصار و ورجین با واسطه گری افراد زمینهایش به اشخاص خاص واگذار میگردد .وقتی زمینهای پارک ملی کویر مزرعه میگردد ،وقتی که هیچ تلاش وبرنامه ریزی جهت جلو گیری از مهاجرت روستائیان به شهر نداریم ، وقتی هیچگونه حمایتی ازکشاورز در مقابل مواجه شدن با خسارات و بلایای طبیعی صورت نمیگیرد واز همه مهمتر اینکه برای منابع طبیعی کشورمان هیچگونه ارزش واعتباری قائل نیستیم عاقبتی جز این نباید انتظار داشت .

باید میدانستیم که دست ما در سفره زمین است وزمین را باید حرمت گذاشت و از اینکه با دستان گشاده اش بدون منت ما راسخاوتمندانه میهمان نموده قدردان باشیم و به درگاه خالقش شکر گزار، نه اینکه نا جوانمردانه به آن بتازیم وزخمهائی بر پیکرش بجای گذاریم که هرگز فرصت التیام نیابد. کجا رفتند آن چشمه ها وجویبارها و قناتهائیکه با آب زلال و گواریشان سرسبزی وطراوت می آفریدند؟کجا رفتند آن غزالان خوش خرامی که زینت بخش عرصه های طبیعت ما بودند؟کجا رفتند آن دریاچه ها وتالابهائیکه با زیبائی سحر انگیزشان آدمی را به وجد وسرور میخواندند،ومیزبان آدمیان بر خوان نعمت های فراوانشان بودند؟

اگر قدری تامل میکردیم واز صاحب نظران دوراندیش کمک میگرفتیم ونگاهی به مدیریت منابع سایر کشورهای پیشرفته میکردیم ، امروز وارث بیابانهای برهوت بی برکت نبودیم .هنوزهم دیر نشده اگر بخود آئیم و ازمدیران لایق و آینده نگر ودلسوز به ملک ومیهن استفاده کنیم دیری نخواهد پائید که از تهدید هیچ قوم وملتی نهراسیم وچنان به مرز خود کفائی برسیم که ملت امان نه تنها نگران گرسنگی نبوده بلکه قطع ارتباط ما با سایر کشورها موجب دلهره ونگرانی آنان باشد . آنروز دیر نیست ولی باید جسورانه عمل کنیم. کارنامه عمل مدیران را ورق بزنیم وبازده کاریشان را در مقایسه با کار آمدی وابتکار عمل وخلاقیت مورد بررسی قرار دهیم و بدون هرگونه تعارفی برکنارشان کنید .چه ایرادی است اگر نیروی متخصص نداریم آنانرا برای فراگیری به خارج اعزام کنید .کمی هم مطابق پندها واندرز های داده شده عمل کنیم وبدانیم که دشمن دانا به از نادان دوست .یا اینکه هر آدم خوب و مومنی مدیر قابلی نخواهد بود.دلیل عمده واصلی که ما در زمینه منابع زیستی عقب مانده و تخریب هایمان هولناک شده است فقط سوء مدیریت است و دیگر هیچ .از نظر امکانات وضعیت بسیار مطلوب است ولی کار وصداقت کاری واعتقاد سازمانی توام با خلاقیت ،ابتکار عمل ،نوآوری والگو گرفتن از دیگران صفر مطلق است .

اگر میخواهیم که کشورمستقلی باشیم ودم از استقلال میزنیم باید به منابع خدادادی ارج نهیم ودر نگهداری واستفاده معقول از آن از هیچ کوششی مضایقه ننمائیم.به امید روزهائی که دشتها سرسبز ،جنگلها احیا ،وحیات وحش ازدست رفته امان ترمیم وزمینهای کشاورزی امان باورتر گردند.

بیائید به سیل خروشان رسانه هائی که اخبار نا خوش آیند تخریب های هولناک زمین را منعکس میکنند و دلسوزانه هشدار میدهند پایان دهید و تنها با انتخاب مدیران لایق وکار آمد زخمهای زمین را به مرور زمان التیام بخشیم .انتخاب مدیر لایق برای دولت هیچ گونه هزینه مالی ندارد فقط شعار خودتان (شایسته سالاری )را جامه عمل پوشید .به امید آنروز!!!    

نوشته شده در ۱۳٩۱/٧/٢۸ساعت ٦:۱٧ ‎ب.ظ توسط اکبر همدانیان نظرات () |

نوشته شده در ۱۳٩۱/٧/۱۸ساعت ۱:٠۳ ‎ق.ظ توسط اکبر همدانیان نظرات () |

نوشته شده در ۱۳٩۱/٧/۱۸ساعت ۱:٠۱ ‎ق.ظ توسط اکبر همدانیان نظرات () |

چون آزادی میوه ای نیست که در کلیه اقلیمها بدست آید , تمام ملتهابدان دسترسی ندارند.

هر اندازه در باره این اصل که بوسیله منتسکیو بر قرار شده تفکر نمائیم , حقیقت آنرا بیشتر احساس مینمائیم. هرقدر زیاد تر به آن ایراد بگیریم , بیشتر به موارد تازه ای بر میخوریم که صدق آنرا بوسیله دلائل جدید ثابت میکند.

 

 

نوشته شده در ۱۳٩۱/٧/۱۸ساعت ۱٢:٥۳ ‎ق.ظ توسط اکبر همدانیان نظرات () |


Design By : Night Skin