کلوتِ لوت

آرم استرانگ وقتي پا به كره ماه گذاشت نمي دانم چه احساسي داشت! زمانيكه بر كلوت لوت پا ميگذاري و دور دست افق را مي نگري و عمق سكوت را با تمام وجود حس ميكني، بيان آن لحظه در توان قلم نگنجد. "گذري بر جاي پاي محمل سواران كوير"(مجله دوستداران شکار و طبیعت شماره 66) بيان احساس نگاهي است كه از اين منظر توصيف گرديده..0

نویسنده : اکبر همدانیان - ساعت ٩:٢٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/۳/٢۳
 

"آقای هادی"

دوست محترم سلام. از اینکه از وبلاگ من دیدن کردید و زحمت خواندن را به خود هموار نمودید سپاسگزارم.

بر سردر آرامگاه حضرت شیخ ابوالحسن خرقانی جمله ای از بیانات خودش را نوشته اند که می فرماید: هر که در این سرای درآید، "نانش دهید و از ایمانش مپرسید، چون هرکه به نزد باری تعالی به جانی ارزد البته که به نزد بوالحسن به نانی ارزد."

خدا نیاورد آنروزی را که بنده کمترین بخواهم به ریزترین مخلوقات خدا بی مهری کنم. من همه چیز را از درگاه چشم خود نمی نگرم. ولی از شما سوال میکنم که اگر ما کشور ثروتمندی باشیم، بیکاری نداشته باشیم، غرق در ناز و نعمت باشیم، آیا برای گذراندن یک روز به عنوان تفرج حاضریم در کنار کوره آجرپزی یا پشت دیوار کارخانه ذوب فلز، یا کنار زباله های انباشته شده چای و صبحانه بخوریم؟ به طبیعت می رویم تا از مناظر و مرایا دیدن کنیم و روحمان صیقل بخورد.

دست همه معدن کاوان، راهسازان و کارآفرینان رشته های مختلف را می فشارم، ولی داشتن طبیعت زیبا و پناه بردن به زیبائیها را از واجبات می دانم. همانطور که یک بزرگراه در کشور فرانسه یا آمریکا به واسطه وجود یک لانه لک لک تغییر مسیر می دهد و ما به آن جاندار و انتخاب طبیعی اش احترام میگزاریم. می بایست کارهای عمرانی ما طوری حساب شده و با ملاحظه باشد که طبیعت مان را از دست ندهیم.

مرداب انزلی، به واسطه وجود گیاه آزولا صدمه دید (سرطان مرداب). دریاچه ارومیه به واسطه کشیدن جاده دچار اختلال شد. جاده تهران شمال، زدن سد هیرمند، هامون صابری و پوزک را حیز انتفاع ساقط کرد. مرداب گاوخونی به شدت آسیب دیده، تالابهای آجی گل و آلماگل و آلاگل وضعیت مناسبی ندارند و هزاران نمونه دیگر نشانگر کارهایی است که ما بدون ملاحظات زیست محیطی انجام داده و نتایج نا مطلوب آنرا تجربه کرده ایم.

اینک کشورهای پیشرفته دنیا طرحهای عمرانی بزرگ را بدون ارزیابی های زیست محیطی انجام نمی دهند. البته اگر ارزیابیها فرمایشی و سوری نباشد.

درهر حال فکر کنم سوء تعبیر شما بر طرف گردیده باشد. من در خدمتم تا حضوراً نیز توضیح دهم.

همه یزد یعنی شیرکوه، تلاش کنیم تا به آسانی از دست ندهیم.

 

" آقایان رضا و سیاوش "

دوست محترم سلام. من مدت یکسال است که نتوانسته ام که سری به وبلاگم بزنم و ازین تاخیر متاسفم.

 و اما در مورد هوبره من ضمن بازدید از مرکز تحقیقات طائف عربستان سعودی. یک مرکز کوچک در شهرستان خاتم توسط محیط زیست استان یزد ایجاد شده. شما می توانید از دستگاههای آن که تخم را تبدیل به جوجه می نماید دیدن کنید.

هوبره از پرندگاه حمایت شده است که از طریق کنوانسیون CITES هر گونه معاملات تجاری آن ممنوع اعلام گردیده و ایران نیز جزو آن کنوانسیون است.

برای دستیابی به اطلاعات بیشتر می توانید به مقالات اینجانب که در نشریه داخلی چاپ شده مراجعه کنید.

۱- مجله برزگر شماره ۸۹۶ سال ۱۳۸۲ صفحات ۱۵-۶ منهای آنچه راکه اعضاء نشریه نوشته اند، حاصل تجربیات صحرایی بنده است. ضمناً عکسهای استفاده شده (تخم، جوجه، هوبره بالغ) توسطخودم گرفته شده که سردبیر محترم کم لطفی کرده اند.

۲- همایش بین المللی توسعه پایدار در زیست بومهای بیابانی نیز یک مقاله ارائه شده است.

۳- کتاب تکثیر در اسارت هوبره که از طرف مرکز تحقیقات طائف به اینجانب هدیه شده است، توسط یکی از دانشجویان رشته محیط زیست به عنوان پایان نامه کارشناسی ترجمه و عنقریب منتشر خواهد شد که استاد رهنمای او من بودم.

برای پرورش هوبره می بایست مجوزهای لازم را از سازمان محیط زیست اخذ نمود که تا کنون در ایران موردی برای مثال وجود ندارد.

 

"خانم شایگان"

ضمن تشکر از ابراز لطف شماو با آرزوی توفیق

- اطلاعات راجع به زاغ بور:

- پایان نامه کارشناسی بنده، بر روی این میراث ملی صورت گرفته است.

- در مجموعه مقالات همایش دیرین شناسی و تنوع زیستی مقاله زاغ بور ارائه شد که در صفحات ۱۷۲-۱۵۵ چاپ شده است و میتوانید استفاده کنید (کرمان ۱۳۷۹ دانشگاه با هنر)

- مقاله انگلیسی در مجله (Sandgrouse(19 - 

۱۹۹۷  صفحات ۹۲-۸۸ توسط اینجانب به چاپ رسیده است.

- مقاله ای از آقای دکتر بلوچ در مجله منابع طبیعی کرج به چاپ رسیده است.

 

 


 
 

Design By : Night Skin